ΝΑΙ, υπάρχει μέλλον για τον αγροτικό κόσμο, αν …

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ 22-5-2011

Την ακλόνητη εμπιστοσύνη του σε ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τον αγροτικό κόσμο, διατύπωσε ο κ. Δημήτρης Μιχαηλίδης, τη Κυριακή, 22 Μαΐου 2011, στην εκδήλωση του Δήμου Λαρισαίων και της εφημερίδας ΑΓΡΟΤΙΚΗ έκφραση στην 8^η Γεωργική, Κτηνιατρική & Περιβαλλοντική Έκθεση Λάρισας.

Οι συμμετέχοντες απόλαυσαν μια πολύ προσεκτική ανάλυση του ρόλου της πληροφόρησης , των εφημερίδων και της τηλεόρασης, από τον εκδότη της εφημερίδος ΑΓΡΟΤΙΚΗ κ. Χρήστο Αθανασιάδη και με τον συντονισμό του, ο κ. Γιάννης Γκλαβάκης (π. Ευρωβουλευτή-αγρότης) παρουσίασε τον Αγροτουρισμό, όπως εφαρμόζεται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Δημοπρατήρια, ενώ ο Γεωπόνος κ. Ντίνος Μακάς παρουσίασε τα εργαλεία για την ανάπτυξη της Αγροτικής Επιχειρηματικότητας που είναι τα Σχέδια Βελτίωσης, ο Αναπτυξιακός Νόμος και άλλα.

Ο κ. Δ. Μιχαηλίδης ανέφερε ότι υπάρχει ελπιδοφόρο μέλλον στον αγροτικό τομέα & είπε: Ο FAO προβλέπει το έλλειμμα 1.000.000.000 τόνων ισοδυνάμου σιτηρών το 2050 στον πλανήτη γη. Άρα ζήτηση θα υπάρχει. Ήδη άρχισε να αποτυπώνεται μια ανοδική τάση στις τιμές των διατροφικών αγροτικών προϊόντων. Η Ελλάδα με τις ειδικές εδαφοκλιματικές συνθήκες και γεωμορφία είναι ο κατάλληλος χώρος για ανάπτυξη τοπικών συλλογικών δραστηριοτήτων με φημισμένα τοπικά αγροτικά διατροφικά προϊόντα, κυρίως οπωρολαχανικά.

Τα παραπάνω θα μπορούσαν να ισχύσουν αν …

1.      Οι Συνεταιρισμοί ξανααποκτήσουν το απαραίτητο ιδεολογικό περιεχόμενο, που να τους επαναφέρει στην Κοινωνική Οικονομία και ναα μην τους σπρώχνει σε κεφαλαιουχικές δομές.

2.      Τα αγροτικά επαγγέλματα ορισθούν ξεκάθαρα ως προς το αντικείμενο, μεταξύ των οποίων η μεταποίηση χωρίς να είναι υποχρεωμένος ο αγρότης να αλλάζει status, η εμπορία της δικιάς του παραγωγής, ο αγροτουρισμός κλπ

3.      Εξασφαλισθεί οι απαραίτητη κατοχύρωση για την απόκτηση Αδείας Ασκήσεως Επαγγέλματος Αγρότη για αγροδιατροφικά προϊόντα

4.      Ορισθεί η ορολογία ΕΝΕΡΓΟΣ ΑΓΡΟΤΗΣ, ώστε να σχηματισθεί ένα ομοιογενές συνδικαλιστικό όργανο, που θα μπορέσει ως σοβαρός συνομιλητής με τη Κυβέρνηση, να αποτελέσουν τον μοχλό επανενεργοποίησης του αγροτικού κόσμου.

5.      Δημιουργηθούν αγροτικά σχολεία, σε κάθε περιφέρεια στην αρχή και ακολούθως, σε όλο τον αγροτικό χώρο. Σήμερα τα μόνα σχολεία που προσφέρει η πολιτεία είναι αστικού τύπου, με 6ωρο ημερησίως για 5 ημέρες την εβδομάδα και εκπαιδευτές-ικούς που είναι αστοί. Το αποτέλεσμα είναι να χάνονται από την αγροτική κοινωνία σχεδόν όλα τα παιδιά της και να «σώνονται» ιδεολογικά μόνο όσα αγροτόπαιδα δεν πάνε στα σχολεία και ως εκ τούτου δεν έχουν αλλοτριωθεί.

6.      Εξασφαλισθεί επαρκής αγροτική εφαρμοσμένη έρευνα στους αγρότες και σύστημα πληροφόρησης των αγροτών, καθώς και κάποια μορφή «γεωργικών εφαρμογών». Σήμερα οι αγρότες έχουν αφεθεί στην ροή ανεξέλεγκτων πληροφοριών, που δημιουργούν καταστάσεις παρόμοιες με τις γνωστές «πυραμίδες». Κάποτε ήταν τα βατόμουρα, μετά η τρούφα, κάποτε τα ρόδια και τα φωτοβολταϊκά, τώρα τα σαλιγκάρια και το ιπποφαές και κάθε λίγο και ένας νέος «πανικός» καλλιεργητικός.

7.      Επιτραπεί στους αγρότες, χωρίς να δημιουργούνται ισοδυνάμου προς απαγόρευση διαδικασίες, η μεταποίηση της παραγωγής τους και το κυριότερο η εμπορία της δικιάς τους παραγωγής. Οι ελπίδα των Λαϊκών Αγορών, δεν εξελίχθηκε ποτέ σε Αγροτικές Αγορές και απλά έγιναν χώροι «άνθησης» επαγγελματιών, οι οποίοι τελικά δεν βοηθούν στην επαφή αγρότη-καταναλωτή, ούτε κερδίζουν οι αγρότες, ούτε οι καταναλωτές. Απλά όλοι δρουν εις βάρος των σωστών εμπόρων, και εις βάρος των σωστών αγροτών. Τελικά οι Λαϊκές Αγορές, όπως λειτουργούν σήμερα δεν βοηθούν ούτε στην τοπική ανάπτυξη.

8.      Λειτουργήσουν τελικά τα Δημοπρατήρια, ως συνεταιρισμοί ΜΟΝΟ αγροτών, με διαπιστευμένους εμπόρους, όπου όσοι οι συνεταιρισμένοι θα δίνουν όλη ανεξαιρέτως την παραγωγή τους, παράγοντας ότι θέλει ο κάθε ένας.

Η Καλλικρατική διοικητική μεταβολή κατέστησε σχεδόν όλους τους Δήμους της χώρας με ισχυρή αγροτική δραστηριότητα. Πρέπει οι Αγρότες να μετέχουν στα νέα όργανα και στις επιτροπές διαβούλευσης. Τώρα, πρέπει να εξασφαλίσουμε την συμμετοχή του αγροτικού κόσμου σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων. Και τότε το μέλλον του αγροτικού κόσμου θα είναι και πάλι ελπιδοφόρο.

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382

Αγροτική πληροφόρηση, μερικές σκέψεις

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ 26-5-2011

Με θέμα τη Αγροτική Πληροφόρηση μίλησε ο εκδότης της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ έκφρασης και παρουσιαστής της τηλεοπτικής εκπομπής ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΓΗ (ASTRA TV) κ. Χρήστος Αθανασιάδης στην ημερίδα για το Μέλλον του Αγροτικού Κόσμου στα πλαίσια της 8^ης Γεωργικής, Κτηνοτροφικής & Περιβαλλοντικής Έκθεσης Λάρισας, στις 22 Μαΐου 2011.

Ανάμεσα στα πολύ σημαντικά που ανέφερε, μπορέσαμε να συγκρατήσουμε τα παρακάτω:

Η πληροφόρηση είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της συμμετοχής. Όσοι δεν είναι πληροφορημένοι δεν είναι σε θέση να έχουν άποψη και να συμμετέχουν στα διαδραματιζόμενα. Η πληροφόρηση είναι ο ακρογωνιαίος λίθος και της δημοκρατίας.

Παλαιότερα ισχυρός ήταν αυτός που είχε εκτάσεις, χωράφια. Μετά ήταν όποιος είχε όπλα. Κάποτε ισχυρός ήταν όποιος είχε λεφτά. Σήμερα ισχυρός είναι όποιος κατέχει την γνώση. Και έχει και μια ακόμα περίεργη ιδιότητα η γνώση, η πληροφορία. Αν μοιράζεσαι λεφτά, όσο ποιο πολύ τα μοιράζεις τόσο φτωχότερος γίνεσαι, ενώ όσο μοιράζεσαι τις πληροφορίες τόσο ποιο πλούσιοι σε γνώσεις γίνονται όλοι.

Η ιεραρχία ήταν ιεραρχία κατοχής της γνώσης. Όπως περίπου οι αρχαίοι ιερείς των ναών. Η διάχυση της γνώσης κατάστρεψε τη ιεράρχησης της εξουσίας. Τώρα πλέον όλοι θα μπορούσαμε να συμμετέχουμε σε όλα και να λέμε την γνώμη μας για όλα μέσω της πληροφορικής, με καθημερινά δημοψηφίσματα μέσω του διαδικτύου, μέσω του internet. Η κατάρρευση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας φαίνεται ήδη να συντελείται στα πάρκα και τις πλατείες.

Έτσι οι πληροφορίες κάνουν by pas στις δομές και τους μηχανισμούς και φέρνουν την Κοινωνία των Πολιτών απ΄ευθείας σε επαφή με τα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Και αυτό είναι τελείως καινούργιο.

Πρώιμο στάδιο σε αυτή την διαδικασία είναι  η προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να προσεταιρισθεί την νέα ανερχόμενη δύναμη, την Κοινωνία των Πολιτών, με την υιοθέτηση συστημάτων διαβούλευσης, όπως ονομάζονται. Στην δημοκρατική Ευρώπη υπήρχαν ήδη με την μορφή hearing, που ήταν μια πρόδρομη κατάσταση αμφίδρομης πληροφόρησης.

Ταυτόχρονα οι διαχειριστές των πληροφοριών, δημοσιογράφοι, εκδότες, παρουσιαστές τηλεοπτικών εκπομπών, από απλοί κομιστές, γίνονται (τουλάχιστον οι ανήθικοι εξ αυτών) διαχειριστές εξουσίας και μερικοί ίσως γίνονται μια περίεργη, μη εκλεγμένη εξουσία, που μπορεί απλά διαχειζόμενη την πληροφορία, να καταντά διαπλεκόμενη, ιδιαίτερα όταν δεν έχει κώδικες αξιών ή έστω μια κάποια δεοντολογία.

Το κλειδί σε όλα αυτά είναι η ίδια η κοινωνία. Όταν δεν έχει μηχανισμούς ελέγχου, ή όταν αυτοί οι μηχανισμοί έχουν αδρανοποιηθεί, η απλή επίκληση του κράτους, συνήθως με την μορφή «Τι κάνει το κράτος για εμάς?» δεν επαρκεί. Η Κοινωνία, ή καλύτερα η Κοινωνία των Πολιτών πρέπει να ελέγχουν την σωστή διαχείριση της πληροφορίας, διότι τελικά η πληροφορία είναι η πραγματική εξουσία. Να μην αφήνουν τον έλεγχο σε μηχανισμούς ελεγκτικύς, αλλά να ασκούν τον έλεγχο απ ευθείας και δραστικά.

Στην Φιλανδία, στις απέραντες εκτάσεις του χιονιού, σε κάθε χωριό υπάρχει ραδιοφωνικός σταθμός, που είναι στην ουσία ο κοινωνικός ιστός, που κρατά την κοινωνία σε επαφή. Αλλά εκεί και το internet έχει διείσδυση 97% παντού. Και η κινητή τηλεφωνία είναι παντού. Στην Ελλάδα το Internet στην ύπαιθρο έχει διείσδυση 6%. Στις πόλεις ίσως 60-70%. Τώρα προσπαθεί να αναπτυχθεί σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση ένα νέο πρόγραμμα για να φέρει το ευρυζωνικό internet στις αγροτικές περιοχές. Μέχρι τότε οι πληροφορίες θα πηγαίνουν μόνο με εφημερίδες και τηλεόραση, ίσως και με τις συζητήσεις στα καφενεία.

Αλλά ο αγροτικός κόσμος διψάει για πληροφορίες. Παλαιότερα υπήρχαν οι Γεωργικές Εφαρμογές, που εκλαΐκευαν και διοχέτευαν τις απαραίτητες πληροφορίες στον αγρότη. Τώρα βλέπομε κάθε λίγο να ξεπηδά και μια νέα «πυραμίδα» έγκυρων πληροφοριών για γρήγορο πλουτισμό.

Κάποτε είχαμε στην Ελλάδα 5 περιοδικά ποικίλης ύλης. Σήμερα έχουμε περίπου 380 περιοδικά που κυκλοφορούν στα περίπτερα, πολλά συνδρομητικά, και μερικά εξειδικευμένα στα αγροτικά, αλλά είμαστε ανίκανοι να κατανοήσουμε τι γράφουν. Μας μπούκωσαν με πληροφορίες και γίναμε αδιάφοροι σε αυτές. Ακούμε τις κραυγές, τα συνθήματα, τα καρτούν, τα video, τα youtube, τα chat. Περιορίσαμε την επικοινωνία μας σε μερικές εκατοντάδες λέξεων. Οι δάσκαλοι δεν μας μαθαίνουν γράμματα, δεν αναφέρονται στην τοπική κοινωνία, απλά μισθοδοτούνται από ένα αποστασιοποιημένο κέντρο.

Το συγκεντρωτικό μοντέλο κεντρικού σχεδιασμού απέτυχε να δώσει λύσεις στα προβλήματα των ανθρώπων και των πολιτών. Και η αγορά και οι πολιτικοί απέτυχαν. Επιβάλλεται οργανωμένη επιστροφή στην τοπική ανασυγκρότηση, που έχουν ακόμα απόθεμα ηθικής, όπου πλέον οι οργανωμένες τοπικές αγροτικές κοινωνίες θα έχουν να παίξουν σημαντικό ρόλο. Εκεί οι ομότιμη πληροφόρηση όλων θα επιτρέψει την επιβίωση με τις σωστές αποφάσεις.

«… Αν οι μορφωμένοι πολίτες δεν έχουν αποτελεσματικό τρόπο να κοινοποιήσουν τις ιδέες τους στους άλλους , αλλά και καμιά ρεαλιστική πιθανότητα να πείσουν την απαραίτητη κρίσιμο αριθμό πολιτών γι’ αυτές, τότε η μόρφωση τους έχει μηδενική αξία όσον αφορά την βιωσιμότητα της δημοκρατίας μας …». Al Gore: ΠΡΟΣΒΟΛΗ στην λογική, εκδόσεις Καθημερινή, 2008, σελ. 291)

Και ο κ. Χ. Αθανασιάδης κατέληξε: Συναντήσεις-συζητήσεις σαν αυτήν, σήμερα, αποτελούν την τελευταία μας ελπίδα για κοινωνική ζύμωση, για επεξεργασία πληροφοριών και λήψη αποφάσεων.

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382